Paddington

Geplaatst door
Foto: Rond Long

Wereldvluchtelingendag leek me een prima aanleiding om te schrijven over één van de beroemdste vluchtelingen: Paddington, de beer met het kaartje om zijn nek. Zorg alstublieft goed voor hem. Dank u.

Michael Bond baseerde Paddington op de geëvacueerde kinderen die hij tijdens de Tweede Wereldoorlog bang en verlaten op stations in Londen zag, met een kaartje met hun naam om hun nek en een klein koffertje met hun meest waardevolle spullen. Ook toen hij ver in de tachtig was bleef hij herhalen dat hij niets zo tragisch vond als het beeld van vluchtelingen. Dat in combinatie met de bioscoopjournaals uit die tijd en de dingen die hij meemaakte als piloot bij de RAF lieten een diepe indruk op hem na en gaven hem een naargeestig beeld van de wereld om hem heen. Dat Paddington, beleefd en bijzonder optimistisch, uit ‘duister Peru’ kwam is dan ook geen toeval. De brilbeer is het prototype vluchteling en vreemdeling: hij reist illegaal mee op een boot naar Engeland, waar hij op het gelijknamige station in Londen door de familie Brown wordt opgevangen en in een wereld belandt waar mensen hoffelijk en vergevingsgezind zijn.
In plaats van achterdocht en verdeeldheid brengt Paddington verwondering, oprechtheid en vriendelijkheid naar de grote stad, waar naar eigen zeggen iedereen anders is, waardoor iedereen erbij kan horen. Zoals Paddington zegt: ‘Ik zal nooit zo zijn als de andere mensen, maar dat geeft niet, want ik ben een beer.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *